مفهـوم تَـقـدّس

از: دکتر عليرضا نوربخش

ترجمه: دکتر صفورا نوربخش

     کلمه سِيکِر (Sacer) در لاتين به معناي محدود و مجزا شده است. در زمان رم باستان، اين کلمه به معناي محدود به حيطه‌ي الهي تغيير يافت. در نهايت کلمه‌ي انگليسي سِيکرد (Sacred) به معناي مقدّس با مفهوم الوهيّت و پاکي مترادف شده، در حالي‌که کلمه‌ي پروفين (Profane) به معناي نامقدّس با عرف و ناپاکي هم معنا شده است.

     اولين چيزي‌که درباره‌ي تفاوت مقدّس و نامقدّس مي‌توان مشاهده کرد اين است که اين مفاهيم نسبي هستند و به طرز تفکر و نگرش شخصي بستگي دارند. اشيا، اماکن و افراد به خودي خود مقدّس يا نامقدّس نيستند، بلکه اين ما هستيم که چنين مفاهيمي را به آن‌ها اطلاق مي‌کنيم. مثال اين نکته مي‌تواند تفاوت سنن مذهبي و برداشت آن‌ها از تقدّس باشد. مثلاً در مسلک هندوان گاو مقدّس است و براي آن احترام عميقي قائل مي‌شوند. بي‌شک اين بدين خاطر است که در هند گاو مولد شير، کود و سوخت مردم است. در حالي‌که در ساير نقاط نه تنها چنين احترامي براي گاو قائل نيستند، بلکه از گوشت گاو به عنوان منبع مهم تغذيه استفاده مي‌کنند. مثال ديگر .....

ادامه ...

بـه کیشِ اهــلِ حقیقت، کسـی کـه درویـش‌ست

بـه یــادِ رویِ تــو مشغـول و فـارغ از خویش‌ست

ز پــوســت‌تَخــت و کـلاهِ نَـمَــد مکُــن مَنعَــم

کــه در دیــارِ فَنــا، تخــت و تــاجِ درویـش‌ست

بــه تیــرِ غَمــزِه و نـــازت زِ هــر کِنــارِه بَسـی

به خون طَپیده چـو من، سینه‌چـاک و دِلریش‌ست

رمــوزِ رِنــدی و مَستــی به شیــخِ شهـر مَگـوی

کـه ایــن مُنـافــقِ دور از خــدا، بَـداَنـدیـش‌ست

بِشــوی دســت ز دنیــا و پَنـــدِ مــن مینُــوش

کـه مِهـرِ او همـه کیـن است و نـوشِ او نیش‌ست

مـن و خیــالِ سَـلامــت ازیــن سَفــر، هِیهــات

که خَصم و رَهزنَم، ‌آن در پی است و این پیش‌ست

ز کس مَـرنـج و مَـرنجـان کسـی، زِ خـود وَحـدَت

کـه ایــن حقیقـتِ آییـن و مَـذهـب و کیـش‌ست

وحدت کرمانشاهی

 

 


  • "تجـريد" چگونه ممکن است؟

    از: دکتر عليرضا نوربخش

         چگونه مي‌توان در جريان ردّ و بَدل‌هاي عاطفي و احساسي بود و در عين حال آمادگي آن را هم داشت که هر لحظه آرزوها و واهمه‌هاي دنيايي را رها کرد؟ چگونه مي‌توان از نظر معنوي از وابستگي‌ها بريد، بدون اين‌که باعث درد و رنج ديگران شد؟

         در مکتب تصوّف دو تجربه‌ي زندگي لازمه‌ي پيدايش چنين نگرشي است:

         اوّل تجربه‌ي زودگذري و ناپايداري همه چيز است، از جمله خودمان و هر آن کس که مي‌شناسيم. همه چيز در دنيا در اين حالت ناپايداري و فناپذيري است ..... درک زودگذري و ناپايداري همه چيز در دنيا به ما کمک مي‌کند تا دريابيم که رسيدن به آرزوهاي دنيايي نمي‌تواند هدف غايي هستي ما باشد و چنين نگرشي پوچ و بي‌معني است....

         تجربه‌ي ديگر، تجربه‌ي ابديّت و وحدت از طريق عشق است. با اين .....

    ادامه ...




منتشر شد      
انگلیسی -   اسپانیایی -   روسی -   آلمانی -   استرالیا -   سوئدی -   ایتالیایی -   فرانسوی -   بلغارستانی -   اکراینی -   نیوزیلندی -   هلندی -   لهستانی -   کانادا -   بوستون آمریکا -   چک
ویکی پدیا سلسله نعمت اللهی -   ویکی پدیا جواد نوربخش
کلیه حقوق و مطالب این سایت متعلق به سلسله نعمت اللهی می باشد. استفاده و نشر مطالب آن با ذکر منبع آزاد می باشد