ارادت

از: دکتر عليرضا نوربخش

ترجمه: صفورا نوربخش

       پدرم روزي به من گفت بهتر است انسان به گربه‌اي ارادت داشته باشد تا اين‌که به هيچ‌کس و هيچ چيز. ارادت دوست داشتن موجودي است، بالاَخص انساني در يک رابطه‌ي عميق. ارادت، ترجيح دادن آرزوها و خواسته‌هاي ديگري به خواسته‌هاي خود است و تنها با نيروي عشق و صداقت ممکن خواهد شد. اما اين تعريف هنوز نارساست و به درستي مفهوم ارادت را بيان نمي‌کند. براي مثال، اغلب ما به خاطر عشق و علاقه‌اي که به فرزندانمان داريم آرزوهاي آنان را بر خواست خودمان ترجيح مي‌دهيم، ولي نمي‌گوييم به فرزندان خود ارادت داريم.

       در حقيقت، ارادت بار معنوي دارد و حالتي را توصيف مي‌کند که يک سالک طريقت تمايلات خودخواهانه و آرزوهاي نفساني را تسليم پير و مرشدي راه‌رفته مي‌کند. ارادت مبني بر اين اصل است که براي رسيدن به حقيقت بايد خلاف خواسته‌هاي نفساني عمل کرد و اين‌هم تنها از طريق پيروي از پيري روشن‌ضمير امکان‌پذير است. ارادت همچنين رابطه‌اي عميق‌تر از اعتماد است، زيرا مي‌توان بدون دوست داشتن فردي به او اعتماد کرد، ولي لازمه‌ي ارادت، اعتماد بي‌قيد و شرط .....

ادامه ...

صَبـا اگـر گـذَری اُفتَـدَت بـه کِشـوَرِ دوست

بیــار نَفحِــه‌ای از گیســویِ مُعَنبَــرِ دوست

بـه جـانِ او کـه بـه شُکـرانِـه جـان بَراَفشانم

اَگـر بـه سـویِ مـن آری پَیامی از بَـرِ دوست

وَگَـر چِنـان کِـه دَر آن حَضـرتَت نَبـاشد بار

بَــرایِ دیــده بیـــاوَر غُبــاری از دَرِ دوست

مَــنِ گِـــدا و تَمنّـــایِ وَصـــلِ او هِیهـات

مَگـر بـه خـواب بِبینَم خیـالِ مَنظَـرِ دوست

دلِ صَنـوبَـریَــم هَمچـو بیــد لَــرزان است

زِ حَسـرَتِ قَـد و بالایِ چـون صَنوبَـرِ دوست

اگـرچِـه دوسـت بـه چیـزی نِمـی‌خَـرَد ما را

بـه عـالَمـی نفـروشیـم مویـی از سَـرِ دوست

چـه بـاشـد اَر شَـوَد از بَنــدِ غَـم دِلَـش آزاد

چو هَست حافظِ مِسکین غُلام و چاکرِ دوست


  • مقام "طلـب" در تصـوّف

    دکتر علیرضا نوربخش

         مقام طلب در تصوّف تجلّي نيرويي است که فرد را به سوي کمال هدايت ميکند. بدون کشش اين نيرو ـ که آدمي را به سمت و سوي حقيقت ميبرد ـ کسي نميتواند سفر معنوي خود را آغاز کند و حال و هواي ديگراني را که پاي در اين سفر ميگذارند درک کند.

         ..... معمّاي طلب هم اشاره به حال و هوايي در عالم بياختياري دارد که ناگهان و بدون هيچ مقدّمهاي به انسان غلبه ميکند.

         ..... مقام طلب و پيامدهاي آن اختياري نيست. با اينهمه پس از آنکه جرقّهي طلب در دل انساني شعلهور شد، از خودگذشتگي سالک و تحمّل سختيها و ناملايمات در راه حقيقت (خودشناسي) انتخابي نيست. سالکِ راه حقّ به جلو رانده ميشود و در اين انتخاب ارادهاي ندارد.

    دوفصلنامه صوفي، ش 87

     





منتشر شد      
انگلیسی -   اسپانیایی -   روسی -   آلمانی -   استرالیا -   سوئدی -   ایتالیایی -   فرانسوی -   بلغارستانی -   اکراینی -   نیوزیلندی -   هلندی -   لهستانی -   کانادا -   بوستون آمریکا -   چک
ویکی پدیا سلسله نعمت اللهی -   ویکی پدیا جواد نوربخش
کلیه حقوق و مطالب این سایت متعلق به سلسله نعمت اللهی می باشد. استفاده و نشر مطالب آن با ذکر منبع آزاد می باشد